Η μάχη στις κάρτες γραφικών, το κατά κόσμον γνωστό GPU wars, αποτελεί ίσως το πιο φλέγον θέμα συζήτησης και αντιπαράθεσης στην πλειοψηφία των pc users. Από τους overclockers, τους gamers, τους enthusiasts και γενικότερα με οποιονδήποτε ασχολείται με τον χώρο του gaming. Πριν από μια τριετία σχεδόν, βομβαρδιστήκαμε με GPUs με κλίμακα κατασκευής τα 40nm. Στο πέρασμα αυτής της περιόδου, ζήσαμε την «τιτανομαχία» των δυο μεγάλων κατασκευαστών, ATI/AMD και nVidia, αμφότερες να σπρώχνουν την εξέλιξη παρουσιάζοντας νέες αρχιτεκτονικές και δυνατότερες μονάδες με ολοένα καλύτερη απόδοση και πλούσια χαρακτηριστικά. Στο μεσοδιάστημα όμως ζήσαμε και το σήριαλ της ακύρωσης στην μετάβαση προς τα 32 νανόμετρα, απογοητεύοντας ίσως αρκετούς από εμάς. Και εφόσον λοιπόν τα δυο στρατόπεδα «ξεζούμισαν» την τεχνολογία τoυς, το πλήρωμα του χρόνου ήρθε (επιτέλους) για τα 40 νανόμετρα, με την AMD να κάνει το επόμενο βήμα προς την εξέλιξη.
Τα 28 νανόμετρα είναι πλέον εδώ!
Τι σημαίνει όμως η μετάβαση σε μικρότερη κλίμακα κατασκευής; Δυο είναι οι προσφερόμενες επιλογές. Η πρώτη είναι η συρρίκνωση μιας ήδη υπάρχουσας αρχιτεκτονικής, από την προηγούμενη κλίμακα προς την επόμενη, πράγμα που σημαίνει πως σε μικρότερες φυσικές διαστάσεις θα έχουμε την ίδια απόδοση, αλλά παράλληλα χαμηλότερες ενεργειακές απαιτήσεις, και φυσικά χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Η δεύτερη επιλογή, την οποία υιοθετούν όλοι οι κατασκευαστές επεξεργαστών, είναι η αύξηση του αριθμού των τρανζίστορ (το λεγόμενο και transistor count) στις ίδιες φυσικές διαστάσεις με τις προηγούμενες γενιές, αυξάνοντας κατακόρυφα την απόδοση ενώ επίσης κληρονομούν και τα χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν στην πρώτη επιλογή. Συνολικά λοιπόν έχουμε
καλύτερες επιδόσεις και βελτιωμένο λόγο απόδοσης ανά watt. Τι άλλο θα μπορούσαμε να ζητήσουμε;
Αλλαγή σε γραμμικό τρόπο
