Χρόνια τώρα, το σκηνικό έχει μείνει στάσιμο στο χώρο των επεξεργαστών. Η Intel έχει καταφέρει να κυριαρχήσει στην αγορά, στέλνοντας την AMD αρκετές φορές στο «καναβάτσο» με τους επεξεργαστές της, κάνοντας μάλιστα και πολλούς να μιλάνε για το πρόωρο κλείσιμο της μεγάλης και πολύ αγαπητής σε αρκετούς εταιρείας. Όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολα ήταν τα χρόνια μετά τους Athlon 64 για την AMD, που απέδιδαν πολύ καλύτερα από τους αντίστοιχους Pentium 4 της Intel. Από τότε η Intel έχει φτάσει στο σημείο να βρίσκεται πάντα ένα ή ακόμα και δύο βήματα μπροστά. Πρώτα οι Conroe και οι Kentsfield το 2006/2007, έπειτα οι Wolfdale και Yorkfield το 2008, μετά οι Bloomfield το 2009, οι Gulftown το 2010 και τέλος οι SandyBridge στις αρχές του 2011. Πάντα η Intel ήταν μπροστά, αφήνοντας την AMD να "παίξει μπάλα" μόνο σε χαμηλότερα segments.

Από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την επιτυχία των τετραπύρηνων και εξαπύρηνων Phenom II σε φθηνότερα desktop συστήματα, όπως επίσης και τα ασύλληπτα Llano που έκαναν τους πάντες να παραληρούν με τις επιδόσεις που προσέφεραν οι ενσωματωμένες κάρτες γραφικών 6530D και 6550D. Μην ξεχνάτε επίσης το εκπληκτικό price/performance ratio των Phenom II X4 955 BE και Phenom II X6 1090T BE, που ακόμα και σήμερα πρωταγωνιστούν σε ουκ ολίγα συστήματα του πράσινου στρατοπέδου.

Τι γίνεται όμως με τους Bulldozer; Η αλήθεια είναι ότι όταν ακούσαμε για πρώτη φορά την κωδική ονομασία Bulldozer τον Ιούλιο του 2007, γινόταν λόγος για ένα παραμετροποιήσιμο επεξεργαστή που θα μπορούσε να ενσωματώνει και κάρτα γραφικών. Τότε ήταν που γεννήθηκε η ιδέα του Fusion με την AMD να ισχυρίζεται ότι θα χωρίσει την αρχιτεκτονική σε δύο segments - τους Bulldozer επεξεργαστές υψηλών επιδόσεων και τους Bobcat επεξεργαστές για συστήματα χαμηλής κατανάλωσης. Μετά από 4 ολόκληρα χρόνια, καταλήγουμε στο ότι τα περισσότερα από τα προαναφερθέντα σχέδια έγιναν πραγματικότητα, με την διαφορά ότι οι Bulldozer δεν φέρουν ενσωματωμένη κάρτα γραφικών. Επιπλέον, έχουμε και τα Llano APU που αναλαμβάνουν να καλύψουν το κενό ανάμεσα σε Bobcat και Bulldozer. Έχοντας δοκιμάσει εξονυχιστικά τον A6-3650 "Llano" σε προηγούμενο review, ήρθε η σειρά του FX-8150, που αποτελεί το οχταπύρηνο μεγαθήριο της οικογένειας Zambezi.

Μαζί με τους FX-8120, FX-8100, FX-6100, FX-4170 και FX-4100, ο FX-8150 υποσχέθηκε να αλλάξει την εικόνα της Advanced Micro Devices στην high performance desktop αγορά. Λαμβάνοντας υπόψιν την τιμή του, τοποθετείται κάπου ανάμεσα στους Core i5 2500K και Core i7 2600K, δηλαδή τους γνωστούς και μη εξαιρετέους Intel Sandy Bridge που μήνες τώρα μοσχοπουλάνε. Κάπου εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα... Όταν κυκλοφορείς ένα επεξεργαστή που τιμολογιακά κοντράρει τους 2500K και 2600K, επιβάλλεται οι επιδόσεις του να ανταποκρίνονται στην σκληρή πραγματικότητα. Δυστυχώς όμως, το στοίχημα που έβαλε η AMD με τον εαυτό της ρίχνοντας στην μάχη τους Bulldozer, φαίνεται ότι εν μέρη χάθηκε. Μπορεί να ξεπερνούν σε επιδόσεις τον 2500K σε multi-threaded benchmarks, όμως μένουν αρκετά πίσω εν συγκρίσει με τον 2600K.

Αξίζουν λοιπόν τα χρήματά σας; Πολλοί από εσάς θα απαντήσετε βιαστικά ένα ξερό "ΟΧΙ". Εμείς όμως είμαστε overclockers. Ή μάλλον λάθος, είμαστε κάτι παραπάνω από overclockers. Είμαστε "πυροβολημένοι", γουστάρουμε την ταχύτητα κι ας ξέρουμε ότι οι διαφορές φαίνονται μόνο στην θεωρία και τα benchmarks. Για αυτό και εξετάζουμε τα πράγματα από μια διαφορετική σκοπιά. Για αυτό χρησιμοποιούμε υγρό άζωτο σε πολλά από τα review μας, πιέζοντας το hardware πολύ περισσότερο από τα φυσιολογικά του όρια, σε θερμοκρασίες που αγγίζουν τους -190*C.

Μετά από ατελείωτα μερόνυχτα δοκιμών, φτάσαμε στο σημείο να μπορούμε να σας προσφέρουμε ένα συγκριτικό μεταξύ των μεγάλων αντιπάλων στον τομέα των CPU (FX-8150 vs 2600K vs 1090T), έτσι ώστε να κρίνετε και μόνοι σας ποιος είναι ο καταλληλότερος βάσει των αναγκών και των απαιτήσεων σας.